Black Eyed Susans

Black Eyed Susans

Bedrieglijk bloemenmeisje

Zeventien jaar nadat de zwarte Terrell Goodwin veroordeeld is voor de moord op twee meisjes en de ontvoering van een derde, wordt zijn executiedatum vastgelegd. Voor Goodwins advocaat is dat het teken om de zaak nog eens op te pakken en contact op te nemen met Tessie, het meisje dat haar ontvoering overleefde en op basis van wiens getuigenissen Terrell uiteindelijk werd veroordeeld.

Lees verder...

Recensie door:

Genres:

Auteurs:

Beoordeling:

Moedervlekken

Moedervlekken

Moederboeken zijn in. Vorig jaar schreven Adriaan van Dis en Maarten ’t Hart hun moederboek en nu is ook dat van Arnon Grünberg er. Verwacht echter geen zoetgevooisde ode aan de vrouw waaruit hij is geboren, maar denk eerder aan een eigenzinnige, pikzwarte kijk op ouderdom en aftakeling. Dit is immers Grünberg.

Het was toch even schrikken voor moeder toen ze de deur van de badkamer openstak en haar zoon Otto daar neukend aantrof met de Nepalese bejaardenhelpster Rose.

Lees verder...

Recensie door:

Genres:

Auteurs:

Beoordeling:

Nummer 11

Nummer 11

Avonturen in een spinnenweb

Iedere generatie kent een moment waarop ze haar politieke onschuld verliest, luidt de theorie van Roger, een van de personages uit Jonathan Coe’s nieuwste roman Nummer 11, en voor de generatie die geboren werd in de jaren tachtig was dat de dood van VN-wapeninspecteur David Kelly in 2003. Tony Blair hield toen tegen heug en meug vast aan zijn bewering dat Irak over massavernietigingswapens beschikte en dat het land daarom onschadelijk moest worden gemaakt.

Lees verder...

Recensie door:

Genres:

Auteurs:

Beoordeling:

Bloedroes

Bloedroes

Filosoof Jan Verplaetse ontrafelt het rode mysterie

Wat heeft een filosoof met bloed? Veel, aldus Jan Verplaetse, want bloed suggereert een verbondenheid met onze oernatuur en met de duistere krachten diep in onszelf. Maar is die suggestie echt, of alleen maar misplaatste romantiek? Een gesprek over geschifte mayonaise, waarom je van de Vlaming geen vegetariër zal maken en de bloedeloosheid van Europa.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Ik ben Radar

Ik ben Radar

Een wereldomspannend radionetwerk

Wanneer Charlene en Kermin Radmanovic een zoon krijgen wil de kersverse moeder hem Charles heten, zodat hij later een lekker Amerikaanse roepnaam als Chuk of Chaz aan zal kunnen nemen. Maar dat is buiten haar man gerekend, die trots is op zijn Servische achtergrond, maar nog hoger oploopt met zijn opleiding als elektrotechnisch ingenieur. Radar zal het kind heten,

Lees verder...

Recensie door:

Genres:

Auteurs:

Beoordeling:

Amor Munid

Amor Munid

De liefde schuift het ik juist aan de kant

Ons liberale mensbeeld is wel heel erg eng, aldus de Vlaamse filosoof Peter Venmans. Wij zijn geen op zich staande individuen, maar wij worden gevormd door de wereld waar we in leven, die we op zijn beurt ook weer vormen. Een pleidooi voor Amor mundi, de liefde voor de wereld.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Roaring nineties

Roaring nineties

In haar nieuwe boek geeft dichteres, essayiste en romancière Jannah Loontjens een beeld van de jaren 1990. Het was een optimistische tijd, zegt ze, maar ook een getekend door naïef geloof in de maakbaarheid van de samenleving: “We dachten multicultureel te zijn, maar we speelden eenzaam toneel.”

Midden jaren 1990 werkte Jannah Loontjens als serveerster in de Amsterdamse Supperclub.

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

Sterven voor een idee

Sterven voor een idee

Heldendaad of symptoom van krankzinnigheid?

Filosofen die hun leven geven voor hun ideeën wekken onze bewondering op omdat zij doen waar wij alleen maar van durven dromen, aldus Costica Bradatan, maar wat met de zelfmoordterrorist die net zo goed sterft voor zijn ideeën? Is hij dan ook een morele held?

“De dood is inderdaad geen flashy onderwerp,” zegt de Roemeense,

Lees verder...

Recensie door:

Genres:

Beoordeling:

Bloed en rozen

Bloed en rozen

Jacqueline Bel schreef een imposante geschiedenis van de Nederlandse literatuur in de eerste helft van de twintigste eeuw. ‘Een verrassend geëngageerde periode,’ aldus de neerlandica die blij opveert wanneer we opmerken dat ze in tegenstelling tot veel van haar voorgangers Nederland en Vlaanderen op gelijke voet behandelt: ‘Al die jaren dat ik aan het boek werkte, heb ik ernaar gestreefd aan beide gebieden evenveel aandacht te schenken.’

Voor het geschreven woord was de eerste helft van de vorige eeuw een glorieperiode.

Lees verder...

Recensie door:

Genres:

Auteurs:

Beoordeling:

Turis

Turis

‘Onze generatie moet tonen wat ze kan’

De uit Turkse ouders geboren Nederlandse schrijver Özcan Akyol rekent in zijn tweede roman af met zijn immer drinkende en gewelddadige vader. Of dat was toch de bedoeling, want al schrijvende ontdekte hij uiteindelijk meer over zijn moeder en over zichzelf dan over zijn vader. Een gesprek over de verlammende werking van de angst,

Lees verder...

Recensie door:

Genres:

Auteurs:

Beoordeling: