Behind her eyes

Behind her eyes

Psychologische chicklit met leipe invloeden

‘Recensie] “The most shocking ending you’ll read this year”, ronkt de cover van deze paperback. Dat klopt, maar niet in positieve zin. Ik geef het maar meteen weg: het einde was wel schokkend maar alleen door de te gemakkelijke twist.

Terwijl het boek zelf erg goed begint met het overzichtelijke aantal van drie hoofdpersonen,

Lees verder...

Recensie door:

Genres:

Beoordeling:

Opstaan in het Lloyd Hotel

Opstaan in het Lloyd Hotel

De mens achter de politicus

[Recensie] Onthullend in de non-roddelbladachtige betekenis, dat is dit boek van Lodewijk Asscher. Het is een eerlijk verslag – voor zover politici 100 % eerlijk kunnen zijn, no offense – van zijn jaren als achtereenvolgens wethouder van Amsterdam, minister van Sociale Zaken en werkgelegenheid, vicepremier en PvdA-voorman.

Eerst op gemoedelijke toon maar later venijniger beschrijft Asscher de valkuilen waar tussendoor een politicus moet laveren,

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

De woordsmid

De woordsmid

Klare taal

[Recensie] Letta is pupil van woordsmid Benjamin. Samen leven ze in Ark, een soort enclave van menselijke bewoning die is overgebleven na Smelt, de grote smelting van al het ijs op aarde. Enorme overstromingen lieten miljoenen mensen verdrinken en slechts een kleine groep overlevenden kon zich aansluiten bij de charismatische Noa, die hen naar de Ark voerde.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

De onfatsoenlijken

De onfatsoenlijken

Boosheid krijgt een gezicht

[Recensie] De onfatsoenlijken licht zichzelf heel praktisch op de voorpagina al toe: Een reis door populistisch Europa. Dat is wat de Belgische journalist Jan Antonissen deed: hij trok door dorpjes in de rust belt van Europa en tekende het commentaar op van de bewoners. In korte hoofdstukken interviewt hij een persoon,

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Jayne

Jayne

Ik, Jayne Cremer

[Recensie] Er is niet veel veranderd in de schrijfstijl van Jan Cremer sinds hij zijn onverbiddelijke bestseller Ik, Jan Cremer uitbracht. Het hoofdonderwerp is altijd Jan zelf. Dat gaat onverdund op voor het boek Jayne, dat handelt over de Amerikaanse Jayne Mansfield, een voluptueuze dame die na de dood van Marilyn Monroe haar plaats als sexbom in de amusementsindustrie innam.

Lees verder...

I’m not scared

I’m not scared

Maar ik wel

[Recensie] Wat moet je verwachten van een niet al te dikke, Engelstalige paperback met een intrigerende titel en een negenjarig jongetje als protagonist? Dat de vertelling nagelbijtend is, of onder je huid gaat zitten, of bewondering afdwingt voor het zonder één foutje volgehouden negenjarige-gezichtspunt van de verteller, of échte spanning weet op te roepen?

Verwacht het maar.

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

Gedichte gedachten

Gedichte gedachten

Verstand concurreert met gevoel

[Recensie] Met deze poëziebundel voegt Jan Terlouw een voor hem nieuw genre toe aan zijn brede oeuvre. Sinds 1970 schrijft hij met grote regelmaat kinderboeken (18 stuks), met iets mindere regelmaat fictie voor volwassenen (10 waarvan 9 samen met dochter Sanne) en tussen de bedrijven door nog non-fictie boeken (5); dat is meer dan sommige schrijvers fulltime produceren.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Leef meer als een luiaard

Leef meer als een luiaard

Geschreven als een luiaard

[Recensie] De Engelse Tim Collins is een kinderboekenschrijver, bekend door onder andere zijn Het dagboek van Nurdius Maximus; een serie boeken die een humoristisch verhaal koppelen aan historische kennis. Een prima manier om relaxed lezend te ervaren hoe het leven er in de Romeinse tijd uit zag. Leuke boeken, goed geschreven.

Dit andere boek van dezelfde Tim staat daar ongeveer haaks op.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

De blauwe vleugels

De blauwe vleugels

Op zoek naar een warm nest

[Recensie] Een liefdevol verhaal, op een andere manier valt dit warme boek niet te omschrijven. Twee broers vinden een gewonde kraanvogel en Jadran de oudste maar helaas niet de slimste, besluit de kraanvogel naar zijn soortgenoten te brengen. In het Zuiden. Waar dat dan ook moge zijn. Jammer voor Josh de jongste broer,

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Alle voetnoten

Alle voetnoten

Klein maar venijn

[Recensie] Korte metten, als we met een melige woordspeling mogen beginnen, maakte Arnon Grunberg met de actualiteit in de rubriek die hij meer dan acht jaar lang op de voorpagina van de Volkskrant verzorgde: de Voetnoot. In maximaal 160 woorden haakte hij aan bij de waan van de dag en zette die in de bundel van zijn hoogstpersoonlijke schijnwerper.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling: