De akte van mijn moeder

De akte van mijn moeder

“Mijn moeder was een agent, of een verklikker. Niet waar. Wel waar. Nietes”

[Recensie] Christoph Buchwald, uitgever bij Cossee, vertelde een maand geleden bij DLVAlive over Arc de Triomphe van Erich Maria Remarque waarom hij boeken uitgeeft: “We willen boeken publiceren die een nieuw gezichtspunt bieden”, stelde Buchwald, “een nieuwe kijk op de wereld.” En daarom publiceert Cossee veel buitenlandse romans in vertaling,

Lees verder...

Alle verhalen

Alle verhalen

De angstwekkende dromen van Leonora Carrington

[Recensie] Dromen doe ik weinig en als ik droom gaat het over de mensen waar ik mee optrek en die een rol van betekenis spelen of speelden in mijn leven. Geen bizarre of gekke dingen, zelden nachtmerries. Daarom was het bijzonder om een week of wat geleden met een nachtmerrie wakker te worden door een beeld dat kwam uit een verhaal van Leonora Carrington (1917-2011).

Lees verder...

De horizon

De horizon

Vat krijgen op het leven van toen

[Recensie] In Lezen in Frankrijk houdt Margo Dijkgraaf een vurig pleidooi voor de hedendaagse Franse literatuur. Haar stelling is dat er na een lange periode waarin het experimenteren met taal centraal stond in de Franse romans er nu weer een verhaal vertelt mag worden.

“Deze boodschap heeft Nobelprijswinnaar Patrick Modiano nog niet bereikt” dacht ik bij het lezen van de eerste hoofdstukken van zijn kleine roman De horizon (l’Horizon) uit 2011.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

De uitreis

De uitreis

Vlijmend onbehagen

“’Ik stel voor dat iedereen uit dit gezelschap nu een korte biografische schets van hem- of haarzelf geeft,’ zei Hirst, die rechtop ging zitten. ‘Juffrouw Vinrace, u bent de eerste; begin maar.’
Rachel vertelde dat ze vierentwintig jaar oud was, de dochter was van een scheepseigenaar, dat ze geen behoorlijke opleiding had, pianospeelde, geen broers of zussen had,

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Het huis van de namen

Het huis van de namen

De Griekse Goden waren niet om te lachen

[Recensie] Natuurlijk heeft Stefen Fry een heerlijk boek over de Griekse goden geschreven. Mythos leest als een schelmenroman met belangrijke levenslessen, al gaat het over een groep van tientallen schelmen. De Griekse goden volgens Fry zijn een zooitje ongeregeld: ze liegen en bedriegen, zijn jaloers en zelfzuchtig, zijn gewelddadig en vermoorden elkaar of hun nederige onderdanen,

Lees verder...

De nieuwe politiek van Europa

De nieuwe politiek van Europa

Politiek moet saai zijn

[Column] Lang geleden dat ik zo geworsteld heb met een boek als De nieuwe politiek van Europa van Luuk van Middelaar. De eerste 200 pagina’s moest ik me er telkens echt toe zetten. Niet omdat het slecht geschreven of oninteressant is, integendeel. Van Middelaar heeft een mooie stijl, goed geformuleerde zinnen en genuanceerde opinies.

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

100 x Sophie

100 x Sophie

Feelgood filosofie

Het was al een tijdje duidelijk dat het er aan zat te komen, het boek 100 x Sophie – wat is wijsheid? Op facebook deed kunstenaar, fotograaf en schrijver Annemiek Schmidt Crans, die zichzelf Dutch Polaroidgirl noemt, verslag van het project. Er moesten 100 vrouwen (van alle leeftijden) met de naam Sophie –

Lees verder...

Recensie door:

Beoordeling:

Muizen en mannen

Muizen en mannen

Dromen tussen stof en graan

[Recensie] Even denk je een vervolg te pakken te hebben van Aan een onbekende god. De novelle Muizen en mannen () uit 1937 begint net als veel delen van de roman uit 1933 van John Steinbeck met een weelderige beschrijving van de natuur. Maar als Steinbeck de twee hoofdrolspelers van Muizen en mannen introduceert is het snel gedaan met elke vorm van idylle.

Lees verder...

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Het geluk van Limburg

Het geluk van Limburg

Mijnen en katholicisme konden niet zonder elkaar

[Recensie] Als kleuter liep ik elke dag langs de Sint Petrus’ Bandenkerk – in de volksmond de Grote Kerk genoemd – in Venray (Noord-Limburg), op weg naar de kleuterschool, samen met mijn grote zus. We schrijven halverwege de jaren zestig, het waren de nadagen van het Rijke Roomse Leven. We passeerden dan bij de start van het Kerkpad een levensgroot zwart beeld van een streng kijkende pastoor.

Lees verder...

In andermans handen

In andermans handen

Ontvoerd in Irak

[Recensie] Wat de lezer met de roman In andermans handen van de Duitse schrijver Sherko Fatah aan moet, het werd me al die 284 pagina’s maar niet duidelijk. Het boek gaat over de ontvoering van de Duitse archeoloog Albert en zijn tolk Osama, ergens in Noord-Irak. Wie hen ontvoert heeft is onduidelijk, wat er met hen gaat gebeuren ook.

Lees verder...