Opgeven is geen optie

Opgeven is geen optie

Hoop is onsterfelijk en onuitputtelijk

[Voorpublicatie] Vandaag, 23 september, is de uitvaart van de Tilburgse fitnessinstructeur Jermaine de Wind (27), die vorige week stierf aan de gevolgen van een hersentumor. In 2008 werd De Wind voor het eerst getroffen door de ziekte, die destijds met succes werd behandeld. Hij was één van de weinige mensen met deze ziekte die na anderhalf jaar nog leefde.

Lees verder…

Recensie door:

Beoordeling:

  • Niet beoordeeld

Het refrein van andermans leven

Het refrein van andermans leven

Weemoedig in Londen

In Het refrein van andermans leven dicht Arnold Jansen op de Haar over de stad en over het leven in het stad. De dichter voelt zich thuis in de stad, het is niet het Sodom of Gomorra van de moderne tijd, integendeel, deze biotoop bevalt hem wel. Hij schrijft op wat hij ziet,

Lees verder…

J.B.W.P.

J.B.W.P.

De wereld van Johan Polak

[Recensie] Bij de presentatie van de biografie over Johan Polak, dit voorjaar, vertelde Maarten Asscher, directeur van boekhandel Atheneum, over zijn eerste ontmoeting met Johan Polak. Het was een overdonderende gebeurtenis. Polak had de gewoonte om bij ontmoetingen jongemannen te overstelpen met anekdotes zowel over de literatuur in het algemeen als de klassieken in het bijzonder.

Lees verder…

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Mijn held

Mijn held

Honden en gevangenen

[Signalering] Toen onze laatste cavia ziek werd had onze hond Fien dat al een maand eerder door. Ze wilde ‘s nachts niet meer beneden slapen, maar jankte ons elke nacht wakker. Wij snapten er niets van en lieten het beest maar boven slapen. Nachtrust is ook wat waard. Op het moment dat de cavia, waarschijnlijk door kanker getroffen,

Lees verder…

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Ons soort mensen

Ons soort mensen

Een dorp vol witte Don Quichots

[Recensie] Het verhaal zou zich in Oost-Groningen kunnen afspelen, of op het Roemeense Platteland, in de Ardennen, in Noord-Frankrijk, in Sicilië, in wezen in elke arme plattelandsregio in Europa, maar in Ons soort mensen, de nieuwe roman van de Duitse schrijver Juli Zeh, werd het een dorpje in het voormalige Oost-Duitsland,

Lees verder…

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Western

Western

“In de wanhoop van de ongeneeslijke Delphine Lecompte”

Gedichten van Delphine Lecompte

[Recensie] Iemand die vermoedelijk niet echt gelukkig is met het afschaffen van het Dictee der Nederlandse taal zal de Vlaamse dichter Delphine Lecompte zijn. In haar nieuwe bundel Western produceert ze de ene plechtige zin na de andere waar de laatste auteurs van het Dictee zoals Kees van Koten of A.F.Th.

Lees verder…

Recensie door:

Beoordeling:

Point Nemo en het drijvende eiland

Point Nemo en het drijvende eiland

Steampunk ellende

[Recensie] Weer een nieuwe uitdrukking geleerd in het vak van de letteren. Op achterflap van Point Nemo en het drijvende eiland, de laatste grote roman van Jean-Marie Blas de Robles schrijft de uitgever: “Steampunk proza met een snufje Jules Verne en een scheut Conan Doyle”.

Steampunk, zo leren Google en Wikipedia mij,

Lees verder…

De goede advocaat

De goede advocaat

Opfriscursus advocatuur

[Signalering] Bij haar afscheid dit voorjaar als bijzonder hoogleraar Advocatuur aan de Universiteit van Amsterdam publiceerde voormalig advocaat en tegenwoordig romancier Britta Böhler het essay De goede advocaat. Het essay is een helder geschreven tekst over wat een advocaat behoort te doen en vooral niet behoort te doen. Het boekje is uitermate geschikt voor mensen die niet precies weten hoe de advocatuur werkt en vooral voor advocaten die vergeten zijn hoe de advocatuur zou moeten werken.

Lees verder…

Recensie door:

Auteurs:

Beoordeling:

Bix

Bix

Kantiaanse vragen voor een niet alledaagse puber

Recensie

Bix is een jongen van vijftien die geen normale puber wil zijn. Hij is genoemd naar de jazz muzikant Bix Beiderbecke uit het begin van de 20ste eeuw, een afschuwelijke naam vindt hij. Bix wil filosoof worden, een naam als Henk-Sander past daar beter bij, dus zo wil hij voortaan genoemd worden.

Lees verder…

Recensie door:

Beoordeling:

Wat de jongen schuldig is aan de man

Wat de jongen schuldig is aan de man

Goeden Tijden, Slechte tijden-achtige fantasieën zijn niet voldoende voor een roman

[Recensie] Wat de jongen schuldig is aan de man is al weer maar liefst de derde roman van Frans van den Ouweland, in het dagelijks leven financiële adviseur en controller in het hotelwezen. Goed, kijken of je het verhaal snapt: twee jongens studeren aan de hogere hotelschool in Maastricht.

Lees verder…

Recensie door:

Beoordeling: