Zaterdag, 12 juni, 2021

Geschreven door: Woltz, Anna
Artikel door: Friso, Jaap

De Tunnel

Een oorlog die niet van hen is

[Recensie] De zien de stad voor hun ogen afbranden terwijl ze zelf net begonnen zijn met leven. “Het is onze oorlog niet”, zegt de 15-jarige Jay. Anna Woltz maakt in haar nieuwe young-adult De tunnel de machteloosheid van jongeren tijdens de Tweede Wereldoorlog invoelbaar. Het verhaal speelt zich af in Londen waar de Duitsers tijdens de Blitzkrieg iedere nacht bombardementen uitvoeren en er te weinig schuilkelders zijn. De bevolking zoekt veiligheid in de ondergrondse metrostations. in ‘een wereld van zoemend metaal en elektrisch licht’.

Het verhaal wordt verteld vanuit de 14-jarige Ella die herstelt van polio. Ze sleept met haar linkerbeen en dat geeft haar zelfvertrouwen geen boost. Onhandig op de leeftijd waarop je graag wil dat jongens naar je omkijken. Zoals de handige ritselaar Jay die gespierd is en ‘ogen in de kleuren van de versperringsballonnen’ heeft. Hij is een handeltje in dekens begonnen en regelt slaapplekken voor zijn vrienden in de tunnelbuizen.

Zoals vaker in young-adult, en zeker in de boeken van Anna Woltz, is er een snelle chemie en lijkt het alsof de hoofdpersonen elkaar altijd al gekend hebben. Er is ook nog Quinn, de dochter van een graaf, die uit haar verstikkende milieu is ontsnapt omdat ze bang was om de rest van haar leven te moeten tuinieren en theedrinken. Haar broer is om andere redenen weggelopen van huis en even lijkt het erop dat hij de kant van de nazi’s heeft gekozen. Die verwarring is kenmerkend voor de chaos en onoverzichtelijkheid waarin de jongeren verkeren. Ze zijn bezig hun identiteit vorm te geven, zoeken naar richting in het leven en ontdekken hun seksualiteit en idealen. Terwijl de wereld om hen heen instort.

Het levert een filmische roman, op en top een ‘Anna Woltz’-boek. Een spannend verhaal met boeiende personages en verrassende ontwikkelingen en gelaagdheid. Over feminisme en emancipatie en uit de kooi van afkomst en verwachtingen willen breken. Ella wil meer zijn dan een ‘mankepoot’ en droomt er van om schrijfster te worden. Tijdens haar ziekte ontsnapt ze aan de werkelijkheid door verhalen te schrijven in een schrift dat wordt omschreven als een ladder, ‘een touw van aan elkaar geknoopte lakens’.

Foodlog

In de proloog wordt al weggeven dat een van de kinderen zal sterven. Net als de epiloog waarin verteld wordt hoe het zes jaar later met ze gaat, is dat een echte schrijverskeuze, die het verhaal erg rond maakt. Woltz heeft de neiging erg  verfijnd te componeren waardoor het verhaal soms bijna gelikt aan doet. Het zou wat rauwer kunnen en meer mogen schuren, dat het net iets minder klopt. Iets meer verhaal, iets minder auteur.

Let wel: het zijn kanttekeningen in de marge. De tunnel is vooral een boek om helemaal in te verdwijnen

Eerder verschenen op Jaap Leest