Zaterdag, 22 mei, 2021

Geschreven door: Mcnicoll, Elle
Recensie door: Jong, Sanne de

Een soort vonk

Heksen van vroeger en autisme van nu

[Recensie] In Een soort vonk wordt de elfjarige Addie je nieuwe beste vriendin. Addie, het hoofdpersonage, neemt je in dit boek mee in haar eigen hoofd en haar eigen verhaal. In haar dorp wil Addie een monument oprichten voor de heksen van vroeger, maar het dorp steunt haar niet. Ze willen niet herinnerd worden aan die nare geschiedenis. Addie leeft heel sterk met de heksen mee, omdat ze het gevoel heeft dat zij door haar autisme, net als de heksen van vroeger, ook raar en anders is. Addie laat het er daarom niet bij zitten en vecht door!

Wat een belangrijk aspect is, is dat Addie geen autisme heeft, maar dat ze autistisch is. In dit boek weet je even hoe het voelt als je autistisch bent. Hoe vervelend het soms kan zijn als anderen je niet begrijpen, maar hoe jij anderen ook niet begrijpt. En hoe je je best moet doen om niet te laten blijken dat je autistisch bent. Als je dit wel laat zien, dan ben je anders dan de anderen en vinden ze je raar. Net zoals de heksen van vroeger, die waren ook anders en werden ook raar aangekeken door hun dorpsgenoten, net zoals Addie. Hierdoor voelt Addie een sterke band met de heksen van vroeger en wil ze er alles aan doen om ze te kunnen herdenken. Het is heel ontroerend om te lezen hoe een klein meisje zo haar best doet om de geschiedenis van haar dorpje levend te houden. Ook al is het geen geschiedenis om trots op te zijn, het blijft belangrijk.

Addieā€™s gedachten en haar gehele personage worden zo goed beschreven en verteld, dat je helemaal met Addie meeleeft. Wat heel knap gedaan is, want uit het boek blijkt juist dat Addie het moeilijk vindt om haar gevoelens te beschrijven aan bijvoorbeeld haar ouders of haar zus. Elle McNicoll is er voor mij zeker in geslaagd om dit gevoel goed over te brengen. Het voelde bijna alsof dit verhaal waargebeurd is in plaats van dat het fictie is. Als ik nu bijvoorbeeld ergens een flikkerend licht zie, moet ik aan Addie denken. Een soort vonk is daarom zeker een boek dat je bijblijft en wat je niet snel zal vergeten.

De heksenvervolging uit de zestiende eeuw wordt in dit boek heel mooi verbonden aan het autisme van nu. Hoe anders zijn zowel vroeger en nu herdacht en gewaardeerd moet worden. Hiermee is dit een uniek boek. Dus Elle McNicoll wanneer verschijnt je volgende boek?

Pf

Voor het eerst gepubliceerd op De Leesclub van Alles