Zaterdag, 20 juni, 2020

Geschreven door: Pass, Nina de
Artikel door: Zuijderduijn, Joost

Mijn jaar na jou

Over rouw en schuldgevoelens

[Recensie] Oudjaarsavond eindigde voor Cara in een groot ongeluk, waarbij haar beste vriendin kwam te overlijden. Ze heeft het erg zwaar met het verlies van haar beste vriendin en haar schuldgevoel is hoog. Haar moeder vindt het een goed idee om Cara te sturen naar een kostschool in de Zwitserse Alpen, waar ze een nieuwe start kan maken. Ze maakt daar vrienden, maar het duistere verleden weet Cara ook in Zwitserland achtervolgen.

Best of YA weet vaak hele mooie contemporary uit te geven. Normaal zijn de fantasy- en dystopia-series de bestsellers van deze uitgeverij, maar hun contemporary’s zijn ook echte pareltjes! Ik wilde daarom zeker Mijn jaar na jou lezen, ik was heel benieuwd hoe Nina de Pass schrijft en onderwerpen zoals mental illness weet te verwoorden.

Mijn jaar na jou is een verhaal vol emotie. Cara heeft het de afgelopen tijd zwaar gehad en wordt naar een Zwitserse kostschool gestuurd waar ze opnieuw kan beginnen. Deze kostschool staat op een prachtige locatie, wat zeker te merken was. Het is een hele andere omgeving dan San Francisco, maar Cara weet nieuwe vrienden te krijgen die haar welkom heten. Ondanks haar nieuwe vrienden, merkt ze dat zij inzien dat Cara nog veel voor hen achter houdt. Ze opent zich als eerste voor Hector, een jongen die ook veel pijn heeft meegemaakt.

De personages vond ik erg fijn, Hector was een heel realistisch personage met veel inhoud. Hij is veelzijdig en weet een goede steun te zijn voor Cara. Ik vond Cara alleen niet het meest fijne personage om over te lezen. Ze is wat onbetrouwbaar en sommige acties die ze verrichtte vond ik niet bepaald prettig. Het was daarom lastig om me te identificeren met Cara, maar ik merkte wel haar enorme verdriet en haar schuldgevoel.

Hereditas Nexus

Nina de Pass laat goed zien hoe het voelt om iemand op jonge leeftijd te verliezen en het idee te krijgen dat jij hieraan hebt bijgedragen. Zeker als je zelf een leeftijdsgenoot hebt verloren, is het zeker een boek dat je weet te raken. Zo deed dat het ook bij mij, hoewel ik pas richting het einde het echt voelde. Ik was tot halverwege het verhaal niet enorm onder de indruk, hoewel ik de schrijfstijl wel erg prettig vond. Het einde maakte gelukkig wel veel goed, maar dit was wellicht niet de contemporary-topper die ik had verwacht.

Laat dit je in ieder geval niet uit het veld slaan, want dit boek snijdt veel onderwerpen rondom mental illness aan en kan zeker een baken van troost voor je zijn. Het is een verhaal vol emotie en prettige personages, hoewel Cara je wel moet liggen. Als je ook wil meemaken hoe een Zwitserse kostschool is, kan ik je dit boek zeker aanraden!

Voor het eerst verschenen op Nerdygeekyfanboy